Het is al weer een tijdje geleden dat ik iets van me heb laten horen. Dit had verschillende redenen die ik met jullie wil delen.

Geblesseerd

Afgelopen november was ik op het Eight Nations toernooi. Daar ben tijdens mijn singel geblesseerd geraakt. Ik ondervind er helaas nu nog last van. De afgelopen tijd ben ik daardoor drie dagen minder gaan trainen en heb ik veel fysiotherapie achter de rug. De klachten die ik heb zitten in mijn rechter bekken en zijn moeilijk te behandelen. Maar er zit gelukkig vooruit gang in. Singelen is nog steeds moeilijk, maar dubbelen en mixen is wel te doen.

CIYT Hoensbroek / Beek

Richting het einde van het jaar kwam het Hoensbroek toernooi (Carlton International Youth Tournament) natuurlijk steeds dichterbij, en al gauw werd duidelijk dat singelen er niet in zat. Tot overmaat van ramp werd kort voor het toernooi mijn dubbel ook geschrapt. Dit vond ik vooral erg voor mijn partner. Nu ging alle aandacht uit naar mijn mix, samen met Finn Achthoven heb ik de eerste plaats op dit toernooi bereikt. Hier was ik echt heel trots op. In de halve finale wonnen we in twee sets van een Duits koppel en in de finale versloegen we – ook in twee sets – een Frans koppel. Het was een zwaar toernooi voor mij ondanks dat ik maar een onderdeel speelde, zelf was ik behoorlijk verkouden en had keelpijn.

Oma

Maar het allerergste was dat op de finaledag mijn oma overleed. Zij was erg ziek de laatste tijd en is op donderdag 29 december rustig ingeslapen. Mijn gevoelens waren dubbel die dag.

Toekomst

Er gaat voor mij de komende tijd veel veranderen. Zo ga ik ga onder 17 spelen en op de RTC komen twee nieuwe trainers. Maar ik zal eigenlijk het meeste bezig zijn met herstel, dat gelukkig steeds beter gaat.

Op naar het volgende toernooi en dat word het NK, waar ik voor de eerste keer aan mee ga doen. Ik speel daar de mix met Wessel van der Aar en de dubbel met Daphne Jansen.

Tot gauw! Liefs,

Cera

Pin It on Pinterest

Share This